Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Controle

29 april 2010
Mama: In die korte tijd ben ik mijn drie verloren kilo's weer bij. Eten gaat wel maar soms voel ik me toch nog wat mottig. 

Vorige donderdag is Torben op schoolreis gegaan naar Aartrijke. Hij kwam heel moe en met een groot gat in zijn broek terug.
Vorige vrijdag was hij uitzonderlijk thuis, samen met Tarja en Mémé. Het was namelijk de begrafenis van mijn oma in Brussel. Vincent en ik zijn vroeg vertrokken met de trein. Ik had een tekstje geschreven voor tijdens de kerkdienst en het is me gelukt hem helemaal voor te lezen. Mijn meter las ook een tekst voor, onder andere over dat ze net te vroeg gestorven is om kennis te maken met haar "achterkleinzoon". Na de dienst kwam iedereen me proficiat wensen met het jongetje maar wij hadden zelf geen idee wat het geslacht is. Daarna volgde het afscheid in het crematorium. Het was een "mooi" afscheid, toen de kist verdween speelde het muziekje dat zij wou, van Andrea Bocelli "Con te partiro". Bij de koffietafel heb ik veel mensen gezien die ik al lange tijd niet meer had gezien. Daarna kwam de uitstrooiing, ze ligt mooi op een weide in de schaduw van een boom. Het was een emotionele dag. 

De dag erna hadden we met mensen van een forum afgesproken in domein Puyenbroeck. Toen Torben en Tarja iets kwamen drinken aan de tafel, ging ik even zitten. Vincent was nog eventjes aan het babbelen met iemand en Torben liep terug naar de glijbaan, zusje achter hem. Vincent ging er meteen achter, ik mocht even blijven zitten. Twee seconden later stond Vincent er weer, dat hij Tarja nergens kon vinden. Wij samen gaan zoeken maar nergens Tarja te vinden. Paniek, ik wist niet wat te doen of te denken .... vlug naar de EHBO om te zien of ze daar toevallig niet was gebracht maar op dat moment riep iemand van het forum ons terug, dat iemand ze net naar de EHBO ging brengen, met Tarja op de arm. Tarja traantjes laten en wij enorm opgelucht, oef! Weeral een erg emotionele dag!

De zondag zijn Papy & Mamy bbq komen eten. Papy was met Torben en Tarja in een kringetje aan het lopen. Plots liet Tarja los en begon ze te huilen. Haar linkerhandje liet ze hangen. Tarja is er echter eentje die voor het minste huilt, dus maakten we ons niet te veel zorgen. Tot ze in de loop van de nacht een paar keer huilend wakker werd. 's Ochtends liet ze haar arm nog altijd hangen en was ze nog aan het klagen van de pijn. Wij naar de spoed. Gelukkig kan ze flink lang wachten want het duurde een tijdje voordat ze voor de foto mocht gaan. Met mijn rond buikje ging ik natuurlijk niet mee de kamer in. Ik hoorde ze tegen Vincent zeggen "Waar is mama nu?" en ik moest meteen mijn traantjes bedwingen. Bij de dokter bleek dat er niets gebroken was maar dat haar elleboog uit de kom was. Na een "krak" en wat geween ging Tarja meteen weer spelen met beide armpjes. Weeral een erg emotionele dag!

Gisteren mochten we dan (eindelijk) op controle bij de gynaecoloog. Onze duts weegt 139 gram en is 17 cm groot. We kennen nu ook het geslacht maar dat houden we lekker voor onszelf. Alles is verder dik in orde met brusje. Volgende afspraak is op 2 juni. Nog een eindje wachten dus ...

Vaarwel ...

18 april 2010
Mama: Nog steeds voel ik me mottig, ik ben zelfs weer een beetje afgevallen. Stilaan begin ik duwtjes te voelen van buikbaby. Morgen al 15 weken ver, ik begin toch wel ferm af te tellen tot het volgende bezoek aan de gynaecoloog op 28 april.

't Is een beetje een vreemde periode, we hadden net vernomen dat Vincent z'n tante overleden was of de dag erna krijgen we het nieuws dat mijn oma gestorven is. Zijn tante had borstkanker en mijn oma was aan het sukkelen door de leeftijd en door Parkinson. Donderdag is de begrafenis van de tante en vrijdag van de oma. De kindjes laten we hier buiten, we willen ze nog niet confronteren met de dood en ze kenden beide personen niet echt goed. 

Ik ben vorige week met Torben naar de kapper geweest. 't Is wel even wennen, 't was alsof ik met een ander kindje naar huis ging. Hij lijkt groter en heeft een ronder gezicht. Zelf zegt hij dat hij zijn lang haar leuker vond maar in de lente laat ik het toch wel graag eens goed knippen want het is zó dun! Hopelijk groeit het nu ietsjes dikker terug.

Vincent is ondertussen met de laatste schilderwerken bezig in de tuin, al het hout heeft een fris laagje zodat we er weer een paar jaar tegen kunnen.

Onze buren vertrekken naar Columbia, gisteren kwamen de nieuwe bewoners al een paar spullen leveren. 't Zijn twee studenten, broer en zus. Hun ouders kochten het huis als soort "kot", ik hoop maar dat het er wat rustig zal zijn, vooral dat de kindjes rustig kunnen slapen. We zullen zien hoe het loopt.

Vorige week zijn we voor het eerst dit jaar naar Plopsaland gegaan. Met de centjes van de Paasklokken hebben we onze abonnementen gekocht. De wachttijd voor abonnementen en dan aan de ingang viel al bij al nog mee, we hadden erger verwacht. 't Was een leuke dag, behalve dat het toch redelijk koud was. Torben en Papa zijn zelfs voor het eerst in de boomstammetjes geweest. Kletsnat waren ze, en lachen dat ze deden! Daarna is Torben wel met een hoestje begonnen en een paar dagen later liep het snot als water uit zijn neus maar nu gaat het al een heel stuk beter. De verkoudheid heeft mij en zus ondertussen wel getroffen. 

Tarja was net van een ander plaagje af, twee nachten geleden heeft ze 4 keer zitten overgeven en had ze constant diarree. We hebben die nacht echt niet veel geslapen. Gelukkig is Torben een diepe slaper en heeft hij er eigenlijk niets van gemerkt. 

Gisteren gingen Papy & Mamy normaal komen voor een barbecue maar Mamy belde me 's ochtends op met het slechte nieuws ivm mijn oma. Ze ging eerst alles regelen ivm de begrafenis enzo. Toen ze terugbelde zei ze toch nog graag te willen langskomen ook al was het al wat laat op de namiddag. Zo hebben we dus onze eerste barbecue van het jaar gehouden, op onze nieuwe terras. 't Is zalig zo te kunnen zitten waar je wilt en ondertussen hebben we samen toch even onze gedachten kunnen verzetten. 

Morgen gaat Torben weer naar school en donderdag gaat hij even op schoolreis. Vrijdagochtend nemen Vincent en ik de trein naar Brussel voor de begrafenis en blijven de kindjes allebei thuis, met Mémé. Torben kijkt er alvast erg naar uit weer naar school te gaan. Ik wil er eigenlijk niet te veel bij stilstaan dat het schooljaar bijna voorbij is. Onze kleine meid gaat dan namelijk ook bijna naar school hé. Ongelooflijk dat ze al zo groot is!

Pasen

06 april 2010
Mama: De collega's, de familie, vrienden en kennissen op Facebook, iedereen weet het nu! En ondertussen zijn we al 13 weken ver. Torben lijkt het goed te beseffen, hij heeft zelfs gezegd aan zijn juf dat er een baby is in mama's buik. Tarja vat het nog niet echt, dat zal wel meer komen naarmate de buik groeit denk ik. Nog steeds ben ik regelmatig misselijk maar gelukkig geef ik niet meer over en voel ik me 's morgens meestal wel redelijk goed. 't Is vooral naar de avond toe dat ik me slecht voel. 

Torben heeft op school uit een schoendoos een paashaasje gemaakt, hij is er erg trots op.

We zijn bij Mémé en Tanti geweest om te kijken of de paasklokken daar iets hadden gelaten en ja hoor, er was speelgoed, er waren boeken en paaseitjes. Ook bij de onthaalmoeder zijn de paasklokjes langsgeweest met eitjes.

Zondag zijn we naar Brussel gegaan om de verjaardag te vieren van mijn metekind Tory, mijn nicht en de zus van Tory. De kindjes hebben er flink gespeeld met de andere kindjes. Hoewel er slechts eentje was dat ook Nederlands sprak en de rest alleen maar Frans hebben ze mooi gespeeld. Torben heeft mee aan de kindertafel gezeten en is er heel flink geweest. Daarna zijn we bij Papy & Mamy gaan slapen. Ook daar hadden de paasklokken vanalles verstopt: eitjes, kippen, kuikentjes, kledij. De zoektocht was erg leuk!

Maandag waren we uitgenodigd bij vrienden, ook in Brussel, voor een barbecue. Het weer werkte niet echt mee dus was het binnen te doen. Er waren nog heel wat kindjes en Torben en Tarja hebben zich dus geen moment verveeld. Allemaal nieuw speelgoed, veel kindjes ... Ook daar hebben ze flink aan de kindertafel gegeten. Ze waren wel echt uitgeput en op de weg naar huis vielen de oogjes dan ook snel toe. Torben werd zelfs niet wakker toen we hem naar binnen droegen, Vincent heeft hem mooi met zijn kleertjes aan in zijn bedje gelegd en hij heeft flink doorgeslapen. We hebben ze deze ochtend allebei wakker moeten maken, ze waren nog moe!

Het was dus een druk maar leuk weekend! Bedankt Paasklokken en Paashaas! Tot volgend jaar!

Broertje of zusje

29 maart 2010
Mama:
 Gisteren, 8 februari, rond 17:30 een testje gedaan. Nog maar 3 dagen overtijd volgens mijn erg verlengde cyclus en wat last van de maag en buikspieren. En ja hoor, twee streepjes verschijnen. Ik giechel en Torben giechelt vol onbegrip mee. Hij beseft niet dat binnen een dikke 8 maanden zijn leven voor altijd zal veranderen. Tarja was heel geïnteresseerd aan het kijken hoe mama pipi in een potje deed en er een staafje in stak, maar ook zij weet nog van niets. Niet dat wij het al volledig beseffen. Het bezinkt stilaan. Naam, praktische kant, opvang, ... en vooral: nog een klein wondertje in huis :-) Eerste afspraak bij de gynaecoloog op 26 maart om 9 uur 's morgens. Eindelijk is het zover, na anderhalf jaar.

27 februari: 
Regelmatig erg misselijk, soms moet ik me echt dwingen om te eten. Op de weegschaal slechts 1 kilo bij tot nu toe (gelukkig) en verder erg moe, rond 20:30 durf ik wel eens in slaap te vallen in de zetel.

3 maart: 
Naar het toilet gegaan en bloedverlies vastgesteld. Ik mocht op controle bij de gynaecoloog. Ik bleek goed gerekend te hebben, we zijn 7 weken en 5 dagen ver. Hartje klopt en alles ziet er ok uit. Ik verlang tot ons volgend bezoekje, dan is Vincent ook mee en wie weet zien we dan al het geslacht?

28 maart: 
Vrijdag langsgegaan bij de gynaecoloog. ’s Morgens wat bloedverlies gehad dus wat ongerust maar alles bleek dik in orde. We waren dan 11 weken en 4 dagen ver. Pruts is 4,7 cm groot. De afgelopen dagen begon de misselijkheid vooral ’s avonds op te komen ipv heel de dag en vandaag ging het zelfs erg goed. De weegschaal zegt ondertussen – 3,5 kg. Gisteren zijn we Mémé & Tanti het nieuws gaan vertellen en ’s middags zijn Papy & Mamy komen eten en hebben we het hen ook gezegd. Morgen vertel ik het aan mijn collega’s en dan mogen we het eindelijk openlijk verkondigen. 

Oudercontact

18 maart 2010
Mama: 't Is ondertussen een tijdje geleden

Ondertussen hebben we de aannemer gecontacteerd om onze tuin uit te breken en alles te laten betegelen. Het resultaat is enorm mooi en de kindjes vinden het super zo vrij te kunnen rondlopen en fietsen! Het was wel even krap in huis zo met een bank en een speelhuisje in de living maar het was de moeite waard. We genieten ervan gewoon al door naar buiten te kijken, wat gaat dat dan niet geven als we voor het eerst buiten zullen kunnen ontbijten?

We hebben bezoek gekregen van onze vrienden Philippe en Sofie en de kindjes vonden het zeer leuk met hen te spelen.

Ondertussen is het shoppingcenter "K in Kortrijk" opengegaan. Super om op 5 minuten wandelen zoveel winkels te hebben. We zijn er al eens geweest maar de kindjes zijn niet echt enthousiast als het over shoppen gaat ...

Verder gaat Tarja steeds flinker en flinker op de wc. Haar haartjes worden langer en langer. 't Wordt een echt juffrouwtje.

Torben is een heel ander paar mouwen. Hebben we ook mogen ondervinden op de oudercontact vanavond. Maar hier gaat Vincent een verslagje over maken.

Papa:
We zijn vanavond naar school mogen gaan. Het was oudercontact voor de kleutertjes. Eindelijk ! Na meer dan een jaar school, mochten we eens gaan luisteren hoe Torben het doet op school. Voor de peutertjes worden er nl. geen oudercontacten gehouden.
Eigenlijk hadden we gehoopt dat hij op school een engeltje zou zijn en superbraaf, maar we moesten natuurlijk ook realistisch zijn.
Over het algemeen was juf Lies, de juf van de peuters en eerste kleutertje, tevreden over de vooruitgang van Torben. Hij is geëvolueerd van een jongen waar ze totaal niet mee kon werken tot een jongen die… nu ja… flinker is geworden.
Op taalgebied is hij, zoals de meeste kindjes in het eerste jaar, er enorm op vooruit gegaan. Met de fijne motoriek heeft hij het moeilijk. De juiste penhouding lukt nog niet en ook de andere "fijnere" werkjes trekken ook niet meteen zijn aandacht. De echte doedingen, waarvoor de grove motoriek nodig is, trekken vooral zijn aandacht. Hij wil er dan ook als eerste bij zijn… correctie… hij MOET er dan ook als eerste bij zijn.
Qua gedrag is het een ander paar mouwen. Torben weigert pertinent bevelen op te volgen. Bij het belsignaal gaan de kindjes naar de gang en doen ze hun jasje aan. Alleen meneer doet niet mee. Hoe hard de juf het ook probeert, Torben gaat zijn jas niet aandoen. Als mama of papa dan aan de poort staat, doet hij dan nog vlug zijn jas aan, als laatste van de klas.
Wanneer Torben in het computerhoekje mag spelen, is de juf ook al gezien. Normaal mogen ze met twee tegelijk in dat hoekje, maar Torben zal de enige zijn die effectief met de computer zal spelen. Tijd en ruimte geven aan het ander kindje, kan hij niet. Een "neen" van de juf gaat hij ook niet accepteren. De juf doet haar best om telkens uitleg te geven dat hij de andere kindjes ook de kans moet geven, maar de helft van de keren accepteert hij dat ook niet. Hij gooit zich dan op de grond en blijft koppig zijn ding doen. Op allerlei knopjes duwen is ook één van zijn specialiteiten. Te pas en te onpas duwt hij op de knopjes van de computer, met alle gevolgen van dien. Zo zet hij de computer zomaar uit, terwijl dat eigenlijk niet mag. Zo heeft hij ook de interne voeding van de computer laten doorbranden. Hij had een knopje verzet van 220 volt naar 110 volt. Daardoor hebben ze in de klas 2 maand zonder computer gezeten.
Wanneer er een activiteit voor iedereen is, kan hij niet aan de zijkant toekijken. Als het niet snel genoeg gaat, of het is niet naar zijn zin, begint hij moeilijk te doen.
Jammer genoeg is hij op school net zoals hij thuis is....
Om op een positieve noot te eindigen, hij mag gerust in september naar het tweede kleutertje. Alleen vreest juf Lies dat hij volgend jaar veel vooruitgang zal moeten maken qua concentratie.



Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.