Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Geboorte Runa

22 oktober 2010
Mama: Tijdens de laatste controle, woensdag 20 oktober, laat de gynaecoloog weten dat we echt niet langer kunnen wachten. Morgen, 21 oktober, zijn we 10 dagen overtijd en moeten we om 6:30 binnen voor inductie. Ik heb nog een klein beetje hoop dat alles natuurlijk in gang schiet want ik werd bij het onderzoek nog goed getoucheerd. Ik stond woensdag op 2 cm. Maar helaas, in de nacht geen actie. Wel van de zenuwen wakker gelegen van 2 tot 4 en om 5:30 op om naar het ziekenhuis te gaan. Papy en Mamy waren woensdag al gekomen om de kindjes op te vangen en ze zijn meteen blijven slapen. Kindjes laten weten dat baby morgen zou geboren worden en dat papa en mama er niet zouden zijn, dat ze naar het ziekenhuis waren.

Eenmaal in het ziekenhuis kijken ze eerst nog eens, ik sta op 3 cm. Een cm gewonnen! 't Is goed verweekt en dus gaan ze geen pil steken maar enkel een baxter zetten om de weeën op te wekken en later de vliezen breken. Ik was wel heel blij dat we meteen in de kamer waren waar het bad is. En het bevallingseiland. En later hoorden we ook dat we de enigen waren die aan het bevallen waren op dat moment. We kregen dus lekker veel aandacht.  't Was een vroedvrouw met assistente in opleiding in haar eerste week. En zij stak de baxter. Moet je weten dat ik 's avonds nog Miracoli had zitten eten en dat die heel de nacht op mijn maag had liggen draaien. En dan ging die assistente met de naald te werk en ze deed wel wat pijn en er liep wat bloed langs de zijkanten en de baby lag te duwen op mijn rug waardoor mijn bloedtoevoer niet vlot liep en ik zag even zwart voor mijn ogen. Ik moest snel op mijn linkerzij gaan liggen en gelukkig ging het over want ik was echt bijna flauwgevallen.

Na een tijdje aan de baxter, beginnen de weeën door te komen. Eerst heb ik met Vincent nog wat de Ché zitten lezen terwijl ik op de bal zat maar naarmate de weeën heviger werden, ben ik over een toestel van het bevallingseiland gaan hangen en de assistente heeft een warmtekussen tegen mijn onderrug gehouden, waar de weeën het pijnlijkst waren. De medicatie in de baxter werd beetje per beetje opgedreven, weeën werden pijnlijker en pijnlijker. Ondertussen werd het bad al een beetje gevuld. Nog eens voelen, ik had nu 5 cm. 

Wat later bijna 6 en ik mocht stilaan in het bad gaan. Ik begon ook stilaan wat druk te voelen. Ik ging in bad liggen en het heerlijke warme water deed enorm veel deugd! Vincent had zijn zwembroek aan en ging achter mij zitten in het bad. Vanaf dat moment gebeurt alles eigenlijk in een soort "trance" door de hevige pijn. Mijn ogen zijn bijna constant toe en ik probeer de pijn weg te blazen. Ik hoor de mensen wel maar het dringt niet helemaal tot mij door en ik kan ook niet meer reageren, ik focus mij compleet op de pijn. Ik voel druk en wil meeduwen maar de vroedvrouw zegt dat ik nu zeker nog niet mag duwen en zegt aan de assistente dat ze NU de gynaecoloog moet roepen. Ik kan er niets aan doen en begin toch al wat mee te duwen. De gynaecoloog komt helemaal buiten adem toe. Hij had zijn badge voor de toegangsdeur niet mee en ze hadden de bel niet gehoord, hij stond daar al een tijdje te trekken aan de deur. Nog een paar keer duwen en toen hoorde ik de gynaecoloog zeggen "Linda, doe jouw ogen open, ze komt, ze is daar, pak ze maar vast". Ik doe mijn ogen open en zie niet enkel voor het eerst mijn dochter maar ik zie ook plots dat er daar enorm veel volk aan het bad staat: de gynaecoloog, zijn assistente, de vroedvrouw en haar assistente, een andere assistente voor de baby.

En daar was ze dan hé, ons wondertje Runa. Ze meet 53 cm en weegt 3700 gram en was er om 11:08 om exact te zijn. Ik mocht ze in het bad al even bij mij houden en zelfs al proberen aan te leggen maar dat ging nog niet zo heel vlotjes. Maar wel super dat ze ons dat moment gegund hebben. Vincent mocht de navelstreng doorknippen, deze bleek erg kort te zijn. Misschien ook daarom dat ze pas zo laat gedraaid is in de buik? Ik word uit bad geholpen en er wordt gekeken of ik gescheurd ben. De gynaecoloog kan het precies niet geloven want hij kijkt nog eens: helemaal niets, zelfs geen scheurtje! Fantastisch! Op vraag van de Kulak wordt bloed van de navelstreng meegegeven voor onderzoek en wij krijgen de placenta eens goed te zien en maken er nog een foto van. Dan mag ik in bed gaan liggen om naar de kraamafdeling gebracht te worden en Runa mag weer aan de borst. En ze drinkt meteen heel flink!

Eenmaal in de kamer is het volop genieten. We beslissen nog eventjes te wachten vooraleer iedereen in te lichten. De baxter steekt nog altijd in en de naald doet me wel wat pijn, 't is vervelend. Runa ligt wel op die arm en waarschijnlijk komt het ook daardoor dat uiteindelijk de lijn van de baxter vol kwam te liggen met mijn bloed en dus uiteindelijk niet meer werkte. Ik voel dat ik al moet plassen, twee uur na de bevalling ga ik op eigen krachten naar de wc en kan ik vlot pipi doen. Als ik dat hier achteraf vertel, zijn ze niet blij dat ik zo snel alleen ben opgestaan maar ja, ik voelde mij prima. En ze zeiden dat de baxter waarschijnlijk geblokkeerd was doordat ik was opgestaan en de baxters te laag had gehouden of zo, waarop ik zei dat dat daarvoor al zo was.

Verder is het hier wel aangenaam, het zijn mooie kamers en ze komen met een buffetkar de kamer binnen bij het eten. Papy & Mamy, Mémé, Tanti en Geoffrey zijn al op bezoek gekomen. Torben en Tarja ook na school gisteren. Torben was vooral blij met zijn nieuw speelgoed, Tarja was echt geïnteresseerd in haar zusje. Heel de tijd van "Dat is mijn zusje hé" en kusjes en aaikes geven, super! Vandaag hebben ze doopsuikertjes mee naar school voor hun klasgenootjes. De fotograaf is gisteren ook langsgeweest en de kaartjes zijn al op de bus, zeer vlotte en vriendelijke service!

Runa weegt vandaag 3510 gr en stelt het verder prima, ze heeft wel een beetje last van slijmpjes. Ze kan periodes van 4 uur aan een stuk doorslapen en is zo schattig! En ikzelf stel het dus ook prima. We gaan waarschijnlijk zondag al naar huis maar nu geniet ik nog een paar dagen exclusief van ons klein wondertje!

4e monitor

20 oktober 2010
Mama: Nog eens aan de monitor geweest vandaag. Twee cm opening maar verder nog niets ... en dat op dd + 9, pfff.

3e monitor

18 oktober 2010
Mama: Nog steeds geen beweging. Vandaag al 7 dagen overtijd. Deze ochtend heb ik wat mee zitten poetsen met de poetsvrouw en zelfs wat ramen gekuisd, in de hoop het wat in gang te krijgen. Aan de monitor bleek hartslag van baby dik in orde. De gynaecoloog was toevallig in de gang en hij stemde ermee in de datum van inleiden nog wat te verschuiven maar niet veel. Hopelijk komt dat boeleke nu vlug vanzelf!

2e Monitor

16 oktober 2010
Gisteren dus om 11 uur monitor. Er was veel volk en ik heb nog wat moeten wachten. Eerst plasje op een strookje, daaruit blijkt dat er een spoortje van eiwitten in mijn urine zit maar niets om me zorgen over te maken. Dan eindelijk aan de monitor. Baby was weer aan het slapen en ik moest weer op mijn zij liggen en weer langer aan de monitor blijven daardoor. Mijn bloeddruk was ok. De gynaecoloog kwam even langs en zei dat we toch wel best een datum vastleggen om in te leiden maar dat het natuurlijk best allemaal vanzelf op gang komt maar toch. Enfin, er ligt dus ergens een datum vast voor moest baby maar niet afkomen (maar dat houden we voor onszelf).
Daarna werd gekeken of ik opening had: 1 cm of een dikke vinger. Ik vertelde ook dat ik eigenlijk toch wel wat meer last had van vochtverlies dan bij T&T en dat ik toch wat twijfelde tussen urine en misschien vruchtwater? Er werd een testje afgenomen waarop je normaal een streep ziet voor negatief en twee voor positief. Tja, ik bleek een twijfelgeval. De vroedvrouw belde even naar de gynaecoloog en die zei dat ik binnen een paar uur nog eens terug moest komen. Als de test dan nog positief was, zou de bevalling ingeleid worden.
Ik meteen bellen naar mijn moeder, zodat ze hier op tijd zou zijn om de kindjes op te halen. Vincent is de namiddag dan ook niet meer gaan werken, we zijn samen nog naar de winkel geweest en toen mijn ouders hier waren, zijn we naar het ziekenhuis vertrokken. Ik mocht meteen weer aan de monitor en er kwam iemand voelen: nog steeds 1 cm opening. Blijkbaar voelde ze ook of mijn vliezen gebroken waren of niet want ze zei dat er verder niets aan de hand is, dat het vals positief was. Ik mocht terug naar huis maar moet maandag om 13 uur weer aan de monitor.
We hebben er dan nog een gezellig avondje van gemaakt met Papy & Mamy. Mijn buik heeft af en toe wel wat pijn gedaan 's avonds maar dat is nu over. Ondertussen wel al wat slijmprop verloren.
't Mag nu wel gaan komen hoor ... vooral vandaag: exact 6 jaar getrouwd, zou wel heel romantisch zijn hé!
OPGELET: Binnenkort is deze website te vinden via www.masschelein.babysite.be

Monitor

06 oktober 2010
Mama: Ondertussen zit het werken er op. Sinds 1 oktober ben ik thuis en zit ik dus af te wachten. Alles is gepakt en klaar ... champagne ligt al in de auto, tas is klaar, doopsuikertjes gemaakt ...

Vandaag aan de monitor geweest. Hartslag baby dik in orde, geen weeën te zien. Ik moest regelmatig eens van de ene zij op de andere gaan liggen want hij leek in slaap te vallen, hij was niet echt actief. Mijn bloeddruk was ook dik ok. De assistente van mijn gynaecoloog ging daarna nog eens langskomen voor een korte echo om te zien hoe baby nu juist ligt. Kwam de verpleegster melden dat de assistente bezig was met een bevalling en dat ik nog even moest wachten. Even later kwam de gynaecoloog zelf binnengewaaid, hij heeft vlug even de echo aangezet en het hoofdje zit dus goed. Het wordt een natuurlijke bevalling. De assistente ging echter kijken of ik opening had maar ik heb ze dus niet meer gezien en de gynaecoloog had duidelijk haast want de ene was juist bevallen en er kwam net weer eentje binnen met weeën dus heb ik verder niet echt iets durven vragen of zo. Hij zei enkel nog dat ik op 15 oktober terug mag voor monitoring, hij vertrekt nu vrijdag tot dan naar 't buitenland. Hopelijk schiet het tot dan niet in gang of hebben we geluk dat de vervanger onderwaterbevallingen ziet zitten want anders mogen we het bad vergeten. Nog even afwachten dus.

Toen ik buiten kwam, passeerde net de bus die ik moest hebben. Er stapte iemand op en de deuren gingen weer toe. Ik dacht dat hij ging wegrijden maar zette toch een "waggelspurtje" in en wat bleek? De vriendelijke chauffeur is gewoon op mij blijven wachten. Merci!

Mamy is op de kindjes komen letten terwijl ik naar de monitor was en ze heeft ondertussen meteen ook haar valies hier gelaten voor als het in gang zou schieten. 

Torben en Tarja hebben dit weekend elk een cadeau mogen kiezen voor zichzelf voor als baby er is. Torben koos voor het paardje en de cowboy van Toy Story en Tarja koos een pop die bijna zo groot is als zichzelf. Iedere dag vraagt ze wel eens of baby ondertussen nog niet "geboord" is zodat ze met haar pop kan spelen.

Torben en Tarja stellen het goed op school maar ik krijg te horen dat de juffen soms echt wel merken dat ze moe zijn. We zetten ze nu een kwartiertje vroeger in bed elke avond maar veel meer kunnen we amper doen, als ze zelf kiezen om te zitten wachten in bed in plaats van te dutten 's middags in 't weekend dan kunnen we ze ook niet verplichten hé. We merken het thuis ook wel hoor. Voor 't eerst sinds ze naar school gaat, is Tarja trouwens eens tegen mij aan in slaap gevallen in de zetel, zo moe is ze.

Dinsdag mochten de kindjes voor werelddierendag huisdieren meebrengen naar school. Torben en Tarja waren heel trots dat ze ratjes Fifi en Fleur mee mochten nemen. Er waren ook heel wat andere dieren mee van andere kindjes: kippen, konijnen, honden, katten, vissen, vogels, schildpadjes, een slak, ...

Deze ochtend waren ze echt voor het eerst aan het spelen van riddertje Torben en prinses Tarja. De prinses was gevangen door draak Papa en ridder Torben ging haar redden en kreeg dan een kusje. Echt schattig om te zien!

Vandaag zijn we een maxi-cosi gaan halen en ik heb ook een baby- en peuterschaal besteld in Nederland voor in de bakfiets. Zo kan baby al van in het begin vlotjes mee broer en zus gaan afhalen aan de school in de bakfiets.

Na 9 maanden ga ik eindigen rond de +14 kilo, wat goed meevalt. Bij Torben was ik aan +17 en bij Tarja lag ik ook aan +14. Verder voel ik me redelijk goed, de spierpijnen die ik had rond de lies zijn wat weggetrokken. Ik ben wel erg moe en heb last van een wat lage bloeddruk maar verder gaat het nog. 't Is alleen dat afwachten hé, ik ben echt niet geduldig. Ik zal eigenlijk blij zijn dat naam en geslacht gekend zijn want ik vind het lastiger en lastiger om te zwijgen. En ik ben natuurlijk echt benieuwd dat boeleke eindelijk te kunnen zien en knuffelen!

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.