Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Rip Fleur

16 februari 2011

Mama: 

In mijn update vorige keer ben ik nog vergeten te vermelden dat we op 9 januari naar Plopsaland geweest zijn. Het was de laatste dag voor sluiting en er was haast niemand, het was echt super zalig en we hebben er allemaal veel van genoten!

Op 13 januari had Tarja koorts en was ze aan het klagen dat haar oortje pijn deed. Gelukkig bleek het niet om een oorontsteking te gaan en een paar dagen later ging bleek het iets grieperigs geweest te zijn want de 14e waren de papa en Torben ziek thuis. De griep had hen te pakken. Ik was aan het wachten tot Runa en ik het zouden hebben, maar gelukkig bleven wij gespaard.

Ondertussen is Torben ook ingeschreven voor een weekje “Dolle waterpret” in de krokusvakantie, ik ben benieuwd!

Pixie heeft het ons de laatste tijd erg moeilijk gemaakt, plots ging ze weer plassen in haar bench en in huis, ik stond echt op het randje hoor … we hadden ze bijna weggedaan. Nu is ze redelijk proper, ’s nachts gaat ze een keertje naar buiten en overdag kan er zo’n twee uur tussen elke wandeling. Alleen als de poetsvrouw komt, plast ze in huis. Ik denk misschien van de stress van alles te verschuiven en het geluid van de stofzuiger enzo.

Op 18 januari ging ik voor de laatste keer naar de kiné voor mijn postnatale oefeningen.

Op 20 januari ging Runa naar Kind & Gezin: 5kg 830 en 60,7 cm. Ze doet dat allemaal zeer goed!

Op 22 januari kregen de verhuisplannen eindelijk wat meer vorm, onze grote kleerkast verhuisde van onze slaapkamer naar de hal.

Op 27 januari moesten we wel lachen hoor, toen de kindjes vertelden dat ze “samali” wilden eten op hun boterham

Op 28 januari mocht ik het geboortealbum van Runa gaan halen. Het is een heel mooi boek geworden met zeer mooie en leuke foto’s. We zijn zeer tevreden over de fotograaf!

Op 29 januari ging ik met Mamy verf kiezen voor de slaapkamers en werden de bedden verzet. Wij slapen nu in Tarja’s oude kamer en Torben en Tarja slapen samen in onze oude kamer. Hoewel er van slapen soms niet veel in huis komt. Dutjes zijn haast onmogelijk geworden en in het weekend durven ze rond 6:30 al te lachen en te spelen.

Op 2 februari sliep Runa voor het eerst een minuutje in haar eigen bedje in Torben zijn oude kamer. ’t Is een begin hé!

Op 3 februari mocht Pixie in bad, ze wordt snel vuil. ’t Zag er niet uit zo’n natte hond maar ze liet zich toch flink doen. Na het drogen met de haardroger heeft ze toch een klein plasje gedaan van de schrik.

Op 4 februari was het Tarja die pipi deed, met haar slaapkop wist ze blijkbaar niet meer goed het verschil tussen bad en wc want ze was in het bad aan het plassen …

Op 6 februari werd de nieuwe kleerkast van Torben gemonteerd, waarmee hun kamer er helemaal “staat”, alleen het schilderen moet er nog gebeuren.

Op 8 februari was het exact een jaar geleden dat ik een positieve zwangerschapstest deed. En kijk nu, wat een pracht van een meisje. Ze lacht zo graag, ze wiebelt zo graag op de knie, ze kijkt zo graag rond en brabbelt zo graag. ’t Is een pracht van een kindje J

Op 10 februari sliep Runa twee uur in haar eigen bedje en kreeg Tarja weer pamperbroekjes aan. Af en toe heeft ze een droge nacht. ’t Is een begin en volgens mij heeft het er ook veel mee te maken dat ze nu bij Torben slaapt dat ze zo haar best doet.

Op 11 februari schrok ik toch wel toen ik de kindjes van school ging halen. Torben was er van een fiets gevallen en hij zag wat bont en blauw. Nu zijn het enkel nog korstjes en hopelijk zal er binnen een paar dagen niets meer van te zien zijn.

Op 14 februari mochten we naar de kinderarts. Tarja heeft etter in haar ogen en moet druppeltjes krijgen. Runa heeft een wat koppige valling en heeft druppeltjes voor de neus en een siroop. Ze weegt nu al 6 kg 400! Toen de kindjes in bed waren, heb ik eens voor ’t ventje gekookt en hij was blijkbaar erg onder de indruk, het was een fijne avond zo met ons tweetjes en onze kleinste meid op de schoot.

Op 15 februari zag ik helaas plots veel bloed in de rattenkooi. Fleur had een tijdje geleden al wat bloed verloren maar had toen ab gekregen en het was gestopt. Maar nu was het echt veel bloed en had ze duidelijk pijn. Ik naar de dierenarts maar die zei dat nog iets doen niet zou gaan gezien de zwakke toestand waarin ze was en de grote hoeveelheid bloed dat ze zo snel verloor. Ze werd ingeslapen. Dit houdt ook in dat Fifi terug zal gaan naar de fokker zodat zij hier niet alleen hoeft te blijven. En hierbij eindigt dus ons rattenavontuur. Torben was duidelijk onder de indruk toen ik het hem vertelde, hij weende bijna. Maar misschien was dat ook wel voor een stuk omdat ik zelf aan het wenen was toen ik het hem vertelde.

Zo, dat was het tot nu toe. Nu vlug klaarmaken om met Pixie naar de toilettage te gaan.

Weer ziekjes

13 januari 2011
Mama: Ik weet het, 't is alweer een hele tijd geleden. Maar het is moeilijk een gaatje te vinden om het hier wat bij te houden. Ik doe mijn best!

Onze beste wensen aan iedereen voor het nieuwe jaar!

Op 29 november zijn we dus met Tarja naar de dokter geweest en het bleek inderdaad een oorontsteking te zijn. Ze heeft een paar dagen koorts gemaakt en heeft daardoor helaas ook het bezoek van de Sint aan de school moeten missen. Ze heeft haar zakje snoep wel achteraf gekregen.

Op 3 december ben ik naar de homeophaat geweest voor Runa en voor mij. Hij had voor mij een keer iets voorgeschreven, voor Runa bolletjes 3x per dag tot haar tong er weer beter zou uitzien. Sinds die bolletjes had ze het echter nog lastiger met haar darmpjes enzo en ik ben na een weekje gestopt. Ondertussen ziet haar tong er vanzelf al een heel stuk beter uit.

Op 4 december is de Sint langsgeweest. De kindjes zijn weer goed verwend geweest! De dag zelf kwam hij ook nog langs bij Mémé met nog cadeautjes. Tarja zei tegen de Sint dat ze hem al op tv had gezien

Op 5 december had ik onze (oude) boom gezet en op 7 december kwam 't ventje met een nieuwe, grote boom thuis. Dus dit jaar heb ik twee keer de boom mogen versieren!

Op 8 december werd ik enorm duizelig wakker, ik had echt het gevoel dat ik flauw ging vallen. Naar de chiropractor geweest en blijkbaar had ik last van mijn sinussen en door mijn gespannen nek kon het snot geen kant op, alles zat dus vast in mijn hoofd. Na een paar sessies is dit gelukkig losgekomen maar mijn oor suist nog veel.

Op 11 december heeft Torben spaghettisaus gemaakt op basis van het recept uit het kookboek dat hij van de Sint had gekregen. 't Was lekker!

Op 12 december zijn we naar een theatervoorstelling geweest met de kindjes. Runa haar eerste theaterervaring

Op 15 december duwde Runa voor het eerst op haar speelbordje, knap he!

Helaas is rond die periode het bedrijf waar mijn ventje werkt failliet gegaan. Gelukkig heeft hij nu iets nieuw gevonden. We moeten het positief bekijken: hij heeft een lange kerstvakantie gehad.

Op 16 december heeft Runa haar eerste prikjes gekregen. Ik had ze nog nooit zo horen roepen en heb zelf een traantje moeten laten.

Tarja heeft twee keer een verjaardagsfeest gekregen, met een taart van Barbie en met een chocoladetaart. De 22e zelf had ze pannenkoekjes mee voor de klas. Ze had een boekje en een cd mee en haar prinsessenkleedje met kroon aan.

Met dat sneeuwweer zijn we de kindjes een paar keer te voet gaan afzetten omdat het te gevaarlijk werd met de auto.

Op 21 december merkten we dat Runa de truc gevonden heeft om zich te verleggen in haar park, dat gaat snel hé!

Op 22 december hebben we boven al wat opgeruimd met de verhuis van de kindjes in het vooruitzicht. Ik heb een briefje van 20 euro gevonden! We hebben beslist Torben en Tarja toch samen in de grote kamer te steken en Runa in die van Torben. Zo moet ik Tarja niet wakker maken als Runa wilt drinken of zo.

Op 23 december ben ik een nieuwe bril gaan passen en blijkbaar heb ik een erg smal hoofd want het is een kindermodel geworden.

Op 26 december zijn we mijn verjaardagscadeau gaan halen door de sneeuwstormen heen: een dwergpoedel die (soms) luistert naar de naam Pixie.

Op 28 december hadden Torben en Tarja koorts en kon mijn ventje niet uit de voeten van de rugpijn.
In die week is Torben gaan inlineskaten. Hij vond het heel leuk en is er al goed mee weg.

We zijn in de vakantie ook twee keer naar Plopsaland. Een keertje hebben we de show van Kaatje gezien en de andere keer was het de laatste dag open en was er bijna niets van volk, super!

Rond 4 januari kreeg Runa een lelijke hoest en loopneus. 't Was kantje boordje opname in het ziekenhuis maar gelukkig niet. Ze is er met Lysox en neusspoeling van verlost geraakt.

Runa is meegeweest op het nieuwjaarsetentje van mijn werk en ze heeft er menig hart sneller doen slaan. Ze is er heel flink geweest!

De kindjes waren erg druk op het einde van de vakantie, 't was duidelijk tijd dat het weer school was.

Runa klaagt nu enorm vaak met haar tandjes die aan het doorkomen zijn, ze is er vroeg bij. Ze weegt nu 5 kg 750. Het gaat allemaal zo snel ...

Update!

29 november 2010
Mama:
’t Is ondertussen een hele tijd geleden maar ik heb haast nooit mijn handen vrij om eens bij te schrijven in het dagboek. Moeilijk met zo’n kleintje aan de borst hé.

De vroedvrouw is ondertussen blijven langskomen en Runa blijven wegen. Ze stelt het goed en woog bij de laatste controle 4kg800.

Eventjes dacht de vroedvrouw dat Runa zo’n last had van krampjes door melkproducten. Ik heb dan een paar dagen moeten opletten wat ik at. We merkten echter weinig verschil. Dan een paar dagen strikt niets van lactose. Ook hier geen resultaat. Ik merkte echter op dat ze groene vlekjes begon te krijgen op haar witte tong. Haar tong was al sinds haar geboorte vrij wit maar volgens de vroedvrouw kon het niet aan spruw liggen. Die groene vlekjes had ze nog nooit gezien. We moesten wat later op controle bij de kinderarts en die zei dat het waarschijnlijk gewoon wat beslag is op haar tong en dat dat van kleur verandert. Gebeurt wel vaker, zei hij. Toch ga ik volgende woensdag eens met haar naar de homeopaat. Dit zowel voor haar vreemde tong als voor haar krampjes. Misschien zijn het gewoon haar darmpjes die zich nog wat moeten zetten … en misschien kan hij wel wat helpen haar ongemak te verlichten.

We zijn onze meid dus gaan aangeven in ’t stadhuis op 28 oktober. Het was haar eerste uitstapje. We kregen zelfs een premie van stad Kortrijk omdat het ons derde kindje is. Op de terugweg zijn we eventjes gestopt bij mijn collega’s om eens dag te zeggen.

Op 29 oktober kwam tante Gayle op bezoek, de onthaalmoeder van de kindjes. Zij had een hele doos vol mee met mooie kleertjes. Runa kon het meteen goed met haar vinden, ze lag te slapen in haar armen! Dat zal dus wel goed lukken in april als ik Runa bij haar moet achterlaten.

30 oktober kwam mijn nicht Els met haar gezinnetje op bezoek. Het was al lang geleden dat we mekaar nog gezien hadden en het was fijn eens bij te kletsen.

Op 31 oktober vierden wij Halloween. Vincent was een piraat, Torben een skelet en Tarja en ik een heks. Runa was een baby. Naar jaarlijkse gewoonte heb ik pannenkoekjes gemaakt en het heeft gesmaakt. ’s Avonds zijn onze buren ons een bezoekje komen brengen, samen met hun kindjes. Altijd fijn te zien dat de buurt meeleeft!

Op 2 november woog Runa al 3 kg 880. Die dag zei Tarja haar voor het eerst: "Ik hou van jou zusje", schattig hé?!

Op 4 en 5 november ging Torben op kamp met de Grabbelpas. ’t Was niet ver, juist achter de hoek. De 4e mocht hij een voormiddag spaghetti gaan maken en eten. Tijdens de pauze mochten ze buiten spelen hier aan het plein voor de deur. Tarja hoorde de kindjes en keek door het raam naar buiten. Ze wou natuurlijk ook graag buiten gaan spelen met haar broer ocharme maar het kamp was voor 4+. Toen Torben thuis was, vroeg Vincent of het leuk was zo spaghetti maken waarop Torben zei dat hij geen spaghetti had gemaakt. We waren wel wat teleurgesteld. Wat later op de dag vertelde Torben dat er bloed zit in de vingers en dat je voorzichtig moet zijn met een mes. Vincent vroeg of hij iets had moeten snijden en Torben zei dat hij ajuin had moeten snijden. Vincent vroeg dan of hij had moeten wenen, waarop Torben zei van niet. Hij had wel wat water in zijn oogjes en een snottebel … hihi.

Op 5 november mocht hij op knutseldag. Thema was heksjes en spookjes. Hier was het een hele dag, met dus een paar pauzes. En iedere keer Tarja aan het jammeren aan het raam dat ze met haar broertje wou gaan spelen. Torben had een fijne dag. Hij had een heksenpunthoed geknutseld en was erg trots op zijn kunstwerkje.

De nacht van 7 november was eentje om snel te vergeten. We waren van plan naar  Plopsaland te gaan maar ’s nachts had Torben zitten overgeven, had Tarja een nachtmerrie gehad en had Runa veel last gehad van krampjes.

Op 8 november was ik voor het eerst alleen thuis met Runa. Dat vaderschapsverlof is toch véél te kort hoor!

Op 10 november stond ik voor een verrassing toen ik de kindjes ging ophalen met de buggy. Torben kwam buiten met een grote witte plaat met daarop een stok met de lettertjes van Runa’s naam aan vastgemaakt. Heel mooi en alle kindjes van de klas hadden er aan gewerkt! Het was wel wat aan het regenen maar het cadeau was ingepakt en ik kon het nog net op de buggy leggen om naar huis te wandelen. Maar toen kwam Tarja af met een cadeau van haar klas voor Runa! Ik wist eigenlijk eerst niet dat het Tarja was, ik zag alleen maar een grote kartonnen beer op de speelplaats wandelen. Tarja had aangedrongen om het zelf te dragen tot aan de deur maar de juf is halverwege toch komen helpen. Daar stond ik dan in de regen met een buggy, Tarja op het buggy board en Torben met een handje aan de buggy, zijn cadeau op de buggy en dan nog een gigantische beer die ik op een of andere manier een half uur lang moest zien te dragen. Gelukkig zag een andere juf mij sukkelen. Zij kwam naar mij toe en stelde voor de beer bij ons thuis af te zetten na de opvang. Oef! Heel lief van de juf!

Op 12 november hebben we met mijn ouders de verjaardag van Vincent gevierd. Hij heeft een grote pan van Piet gekregen en kledij. De kindjes waren blij dat er weer taart was. Vincent had speciaal om hen plezier te doen een taart van Mickey gekozen. Later op de avond werd de cd met kinderliedjes bovengehaald en heeft iedereen mooi mee gedanst op klassiekers als “Hoofd, schouders, knie en teen”. Het leverde leuke foto’s op.

Op 13 november zijn we gaan ontbijten in een koffiehuis, we kozen voor een buffet. ’t Is een nieuwe zaak en het was allemaal heel mooi ingericht, heel lekker en kindvriendelijk. De kindjes kregen er nog een klein speelgoedje bij het weggaan. Omdat ze zo flink geweest waren, mochten ze eens op de molen iets verder. Runa was ook heel flink geweest, heel de tijd geslapen. Soms zouden we gewoon nog vergeten dat er een baby is, zo rustig dat ze kan zijn. In de namiddag gingen de kindjes met papa op verrassing. Het was toen wel enorm aan het gieten en omdat er zoveel volk heen ging, koos papa ervoor met de bus te gaan tot aan de Schouwburg. Daar was de intrede van Sinterklaas. Er was een spektakel en daarna kregen de kindjes nog wat snoepjes.

Op 15 november kwam de postbode langs met Vincent zijn ‘Guitar hero’. Een gitaar met spel voor de Wii dat hij had mogen bestellen voor zijn verjaardag. Torben is er enorm door gefascineerd en kan maar niet van die gitaar blijven. Gelukkig is het geen echte maar iets met drukknoppen en kan het dus niet al te veel kwaad dat hij er aan zit te prutsen.

Op 16 november werd Yankee (aka Didinne) helaas ingeslapen. Ze was de zwarte koningspoedel van mijn ouders en was bijna 12 geworden. Het is de eerste keer dat de kindjes iemand uit de omgeving verliezen en het was dus een beetje zoeken hoe we het hen zouden vertellen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ze naar de hondenhemel is, waar ze nu speelt met andere hondjes. Blijkbaar kunnen ze zich daar wel iets bij voorstellen want verder stellen ze er niet echt veel vragen meer over. Het deed me wel veel pijn aan mijn hart. Ik heb Yankee zelf uitgekozen en nog een paar jaar met haar gewoond toen ik nog bij mijn ouders woonde. Zij heeft de grote momenten in mijn leven meegemaakt: kennis maken met Vincent, verhuizen, trouwen, miskraam, eerste kindje, tweede kindje, derde kindje … Yankee was er altijd. Nu niet meer. Ik mis je meid!

Die dag mocht ik ook voor het eerst naar de kiné voor mijn postnatale. Blijkt dat mijn spieren haast onbestaand zijn na drie zwangerschappen maar dat had ik wel al gedacht/gevreesd. Veel werk aan de winkel dus!

Op 19 november moest ik naar Kind & Gezin met Runa voor de gehoortest. Alles dik in orde! ’s Avonds moest ik naar de kinderarts op controle met haar omdat ze een maand is. Daar vertelde hij dus dat het gewoon beslag was op haar tong en dat ik me verder geen zorgen moest maken.

Op 20 november was er de doop van ons Runa. Eerst zijn we nog snel twee zakken speelgoed gaan afzetten bij een organisatie die speelgoed verzamelt voor het Sinterklaasfeest van kansarme kindjes. Al snel waren Papy, Mamy, Bobonne, Mémé, Tanti en Geoffrey daar. Ietsjes later kwam de fotograaf ook toe, in zijn mooiste kostuum. Bethune wist het weeral niet echt zijn en kwam net op tijd aan, we hadden afgesproken te starten om 11 uur. Het was een mooie dienst, weeral zeer persoonlijk. Thema was het hart. De kaft van het boekje was rood met een hartje uitgesneden waarin haar naam stond. We mochten voor het dopen ook nog elk een hartje in een bakje planten. Ik had nogal mijn werk de dagen ervoor met de boekjes en de hartjes uitknippen en plakken maar het resultaat was wel heel mooi. Ook leuk was dat de pastoor speciaal een tekstje voorlas aan en voor de kindjes. Ze zaten allebei met grote ogen te luisteren naar die man met die zware stem. Verder zijn ze heel de tijd heel flink blijven zitten en als ze mochten meehelpen, deden ze dat ook heel flink. Het meest emotionele moment was toen mijn vader zijn tekstje aan Runa voorlas. De spanning werd echter snel gebroken door een luide scheet van onze kleine meid. Alle teksten enzo heb ik mooi in Runa haar doosje gestoken voor later als herinnering. Na de viering zijn de fotograaf en de pastoor vertrokken en hebben we broodjes gegeten. Rond 4 was er dan een lekkere chocoladetaart met een foto van Runa op. ’s Avonds hebben we visfondue gemaakt. Ook toen zat de sfeer er goed in, met klassiekers als “Van voor naar achter, van links naar rechts, van onder naar boven, van links naar rechts …”.  Ook hier weer leuke foto’s! ’t Was ook leuk te zien hoe Bobonne met Runa omging. Het was de eerste keer dat ze haar zag. Runa heeft regelmatig mooi zitten lachen naar haar.

Op 21 november zijn Ann en Alain op bezoek gekomen, vrienden van Vincent. Weeral een goed excuus om een taartje te eten. Torben en Tarja hadden daar niets op tegen. Hoewel Torben weeral, net als op de doop, toch om een banaan vroeg toen hij de taart zag.

Op 23 november maak ik volgend gedicht voor mijn jongste dochter:
Samen in het grote bed,
mama en ik.
Wat een dolle pret!
Buik tegen buik.
Drinken van de heerlijke melk
...die ze maakt speciaal voor mij.
De linkerborst, de rechterborst,
ik geef ze aandacht, allebei.
Een zuchtje hier, een kreuntje daar,
Een boertje hier, een scheetje daar …
Oeps, een verse luier dan maar.
En dan vallen mijn oogjes toe en tel ik schaapjes in de wei..
Zaaalige momenten vinden wij dat allebei!

Op 26 november komt Tarja uit de klas met een verrassing: Jules de klaspop. Ieder weekend mag hij met een kindje mee naar huis. In de week blijft hij slapen op school. Ze vertellen dan verhaaltjes van Jules, kleden hem aan en uit, zingen liedjes voor hem, enz. Jules dus mee in bed voor een dutje en mee naar de winkel. We zijn het mobieltje gaan halen voor aan Runa’s park. Ze vindt het heel leuk om naar te kijken. Zelfs Torben en Tarja vinden het nog fantastisch en zouden er maar al te graag zelf nog mee spelen!

Zaterdag gingen we naar mijn ouders. Daar was via het werk van Papy een Sinterklaasfeest. Eerst was er een show met de danseressen van Studio 100 en met een clown. Op het einde riep de clown alle kindjes op het podium en moesten ze zijn danspasjes nadoen. Torben was wat verlegen maar Tarja liet zich voluit gaan, zoals we van haar gewoon zijn. Daarna werd er aan de deur geklopt en daar waren de Zwarte Pieten en Sinterklaas! We mochten een rij maken en aanschuiven om bij de Sint op schoot te gaan. Hij had geen plaats voor drie kindjes op zijn schoot dus heb ik Runa vastgehouden. Daarna mochten we aanschuiven voor een cadeau. Runa kreeg een speelboog, Tarja een buggy met pop en Torben een hele set van plasticine en accessoires. ’s Avonds zijn we in Brussel blijven slapen en heel toevallig kwam de Sint ook dan op bezoek. ’s Morgen lag er een telegeleide dinosaurus en een book (“Mijn eerste kookboek”) klaar voor Torben en voor Tarja een prinsessenkleedje en een Barbie. Voor Runa lag er een roltrommetje klaar. En voor Torben en Tarja ook een zakje snoep. Tarja had van heel de nacht bijna niet geslapen, ze zat veel te babbelen. Thuis is ze dus meteen een dutje gaan doen. En voor de laatste keer kroop ze met Jules in bed, maandag moest hij weer naar school.

Afgelopen nacht was Tarja aan het wenen en klagen dat ze oorpijn had. Ik heb ze Nurofen gegeven en ’s morgens leek het wel te gaan en had ze ook geen koorts. Ik zou bellen naar de kinderarts om ’s avonds langs te gaan maar ze zou toch wel naar school gaan. Deze namiddag kreeg ik echter telefoon van de school dat ze koorts aan het maken was. Ik zei dat ik er wel achter kon maar dat het nog even ging duren aangezien ik met de buggy ben. Waarop de juf zei dat ik niet moest komen aangezien ze dan nog een half uurtje naar huis zou moeten stappen met koorts. Ze gingen ze komen brengen. Even later stonden ze hier, Tarja aan het klagen van haar oortje. Ze heeft een lange, flinke dut gedaan samen met Runa en mij in het grote bed. Vanavond zijn we dan naar de kinderarts gegaan en het is inderdaad een oorontsteking. Ze heeft druppeltjes voorgeschreven gekregen en moet morgen zeker een dagje thuisblijven. Morgen blijven alle vrouwen dus thuis en moeten de mannen gaan werken. Ik zat zo in met Torben vandaag omdat hij plots in de opvang moest blijven vandaag. Aangezien Tarja ziek is, kon ik Torben niet gaan halen hé. Vincent is hem na het werk gaan halen en de juf had hem verwittigd dat hij naar de opvang moest van mama. Hij had dus ook geen koekje of niets voor de opvang. Toen hij thuiskwam vanavond was hij echter heel gelukkig. Zijn vriendje Wander was ook in de opvang en ze hadden leuk samen gespeeld. Zijn juf was zelfs zo attent geweest hem een koekje mee te geven voor in de opvang aangezien het zo onverwachts was. Voor morgen zijn we er wel op voorzien, hij heeft zijn koekje en een drankje mee voor in de opvang. Hopelijk kan Tarja dan woensdag weer naar school want de Sint komt dan persoonlijk een bezoekje brengen.
Vorige week vrijdag mochten ze trouwens elk een schoentje meenemen en vandaag hadden ze een zakje snoep mee dat de Sint in de schoen had gezet. Aan snoep hier in huis in elk geval geen gebrek de laatste dagen en dat net nu ik probeer wat strenger te zijn met mezelf om toch iets van gewicht kwijt te raken.

Zo ’t was een hele boterham maar we zijn nu weer helemaal up-to-date!


Gewicht

27 oktober 2010
Mama: Vandaag is de vroedvrouw voor de derde keer langsgekomen. Runa zit weer op haar geboortegewicht en deze nacht is haar navelstompke al afgevallen. 't Wordt een groot meisje hé. Tot nog toe leek Runa alleen maar rustiger te worden doordat ik geen melkproducten meer eet. Maar deze middag is ze dan beginnen wenen van krampjes en dit bijna heel de tijd door. Hopelijk gaat het snel over, arm dutske.

Gisteren kreeg ze haar hielprik en ze is heel flink geweest. We kregen toen ook ons eerste bezoek aan huis: de collega's van Vincent.

Vandaag is Torben voor het eerst naar de filmnamiddag van de school gegaan, 't was blijkbaar iets met Kaatje. Hij kwam thuis met een zakje chips, de juf zei van "Ah ja, zoals in een echte cinema hé". Tja, zelfs in de echte cinema krijgt onze kleine van amper 4 van ons geen chips hoor! Enfin, blijkbaar kan hij moeilijker van chips blijven dan van snoep en chocolade want bijna heel het zakje is op ...

Morgen gaat Runa met papa en mama haar geboorte aangeven in 't stadhuis, haar eerste "stapjes" buiten.

Vroedvrouw

25 oktober 2010
Mama: Gisteren mochten we het ziekenhuis verlaten. We zijn eerst nog met een doos pralinekes en een foto van de bevalling langsgeweest bij het verloskwartier. Ze hadden namelijk om een foto gevraagd. Papa is ons komen halen. 't Was eventjes zoeken met de lodger en de maxi-cosi en onderweg heeft Runa toch wat zitten wenen. Torben en Tarja hadden een tekeningetje gemaakt om ons te verwelkomen  en begonnen "Lang zal ze leven" te zingen voor Runa. Ik werd er wat emotioneel van. Papy & Mamy zijn dan nog blijven eten en de kindjes zijn vroeg naar hun bedje gegaan. De avond ervoor waren ze namelijk naar een Halloweenwandeling geweest met Papa en Papy en dat was toch een goede 3 km stappen.

Deze nacht heeft onze meid weeral flink geslapen. Papa heeft ons zelfs een paar keer wakker gesnurkt. Deze ochtend kwam mijn vroedvrouw voor het eerst aan huis. Volgens haar weegschaal weegt Runa 3,570 gr momenteel. Ze zag dat Runa nogal een ruw huidje heeft en veel zit te krabben aan haar gezichtje. Ze zag ook dat ze blijkbaar wat last heeft van krampjes. Ik had dat al vanaf de eerste nacht gezegd in het ziekenhuis maar ik kreeg te horen dat het daar nog te vroeg voor was. Hieruit maakt de vroedvrouw op dat ze mogelijks last heeft van een allergie. Mijn pa is allergisch aan lactose en mijn ma aan gluten. Om te beginnen moet ik nu twee weken proberen geen melkproducten te eten/drinken, dit zou Runa wat moeten helpen. Morgen komt de vroedvrouw terug en krijgt Runa haar hielprik. En daarna bezoek van Vincent zijn collega's.

's Middags maak ik uitgebreid tijd voor een dutje samen met Runa, 't is toch wel luxe zo met m'n ventje thuis. Merci schatje voor al jouw hulp!!

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.