Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Vakantie

03 augustus 2011

Waar beginnen? Het is ondertussen al veel te lang geleden. Maar de tijd vliegt en de energie ontbrak me een hele tijd. Alle energie eigenlijk, niet enkel om hier te schrijven maar voor alles.

Op 23 mei op naar de huisarts voor een hardnekkige valling en ik moet een weekje thuis blijven.

Op 25 mei heeft Tarja (alweer) een oorontsteking!

Op 31 mei heeft Tarja een van haar buien op straat, roepen en tieren en niet binnen willen komen. Ze begint dat meer en meer te doen.

Begin juni gaat het echt niet meer met mij. Ik zie het niet meer zitten: werk, huishouden enz. Ik heb helemaal geen fut of zin meer en barst voor het minste in tranen uit. Ik vraag een mutatie aan naar een deeltijdse job binnen de stad en de personeelsdienst en mijn directie raden me aan de dokter te vragen me wat thuis te zetten, met aansluitend mijn verlof. Ik ben dus een hele poos thuis vanaf nu en doe niet veel anders dan slapen.

Op 2 juni mag Torben nog eens oefenen met zijn inline skates, ’t is nog wat onhandig maar hij geraakt toch al vooruit.

Op 4 juni met een klein hartje gedacht aan ons sterretje dat 6 jaar geleden op 8 weken zwangerschap mijn lichaam verliet.

Op 5 juni zijn Torben en Tarja met Papa (en Tarja voor het eerst) naar de bioscoop geweest. Film: Shaun het schaap.

Op 8 juni maak ik de wafeltjes klaar voor Torben zijn klasgenootjes. Op 9 juni is het dan zo ver: ons ventje is  5. Ik moest zijn geboorteverhaal schrijven en papa moest een tekening maken. Dit werd dan in de klas getoond en gelezen. Torben kreeg een kroon op en de juf gooide hem 5 keer hoog in de lucht. Hij was apetrots. En alle wafeltjes waren op!

Op 11 juni is het Torben z’n verjaardagsfeestje met Mémé, Tanti, Geoffrey, Mamy en Papy en enorm véél cadeautjes! Papa krijgt ook zijn Vaderdagcadeau’s en gedichtjes. Van Torben een mooi kadertje met een foto van hem met hoed, snor en pintje. Van Tarja een doos met product om de auto te poetsen met op de doos een foto van Tarja aan het stuur van juf haar auto.

Op 12 juni komen Wander en Ilir bij ons spelen, Torben zijn beste maatjes. Van 14 tot 17 uur staat ons huis op z’n kop maar het is heel leuk. Lekkere ijsjes eten (door papa gemaakt), op het plein spelen, in de tuin ravotten, ….

Op 13 juni ziet Vincent Runa voor het eerst kruipen en zijn we naar Bellewaerde gegaan.

Op 14 juni ging Torben voor het eerst naar het zwembad met de klas. Hij vertelt thuis dat hij op een ventje moest gaan liggen en dat de juf hem dan vasthield.

Op 15 juni trekken de kindjes met de klas naar de kinderboerderij. Thuis vertelt Torben dat hij “bezet” is want Pauline is zijn liefje.

Ondertussen voel ik me de hele tijd draaierig en heb ik felle suizingen in mijn oren, ik heb niet echt het gevoel dat het beter gaat met mij.

Op 16 juni wilt Tarja weer eens niet mee naar binnen met ons. Ik laat ze even aan de garage staan en laat Torben al binnen in de tuin. Met Runa op de arm ga ik naar Tarja toe. Elke stap die ik naar haar toe doe, zet zij een stapje verder van mij weg. Ik begin sneller te gaan en zij begint weg te lopen, richting straat. Ik roep dat ze moet blijven staan maar ze luistert niet. Ik draaierig en met Runa op de arm er achter aan. Ik weet nog dat ik dacht “Ik haal het niet” maar net op tijd kon ik nog aan haar arm trekken, of ze stond op straat. Ze huilde en riep dat ik haar pijn aan de arm had gedaan maar op dat moment kon me dat echt niet schelen. Ze probeerde uit mijn greep te ontsnappen om terug weg te lopen. Met Runa rechts op de arm en Tarja links onder mijn arm tot thuis gestapt, vlug de deur op slot moeten doen want Tarja wou die opentrekken om weer weg te lopen. Gelukkig zat onze Torben flink op het bankje in de tuin op ons te wachten. Tarja was hysterisch en ik wist niet wat ermee gedaan dus een time-out gegeven in haar slaapkamer. Toen ik beneden kwam, ben ik in tranen uitgebarsten en stond ik te trillen op mijn benen. Torben heeft mij een dikke knuffel gegeven. Toen Tarja eindelijk wat rustiger was, mocht ze terug naar beneden. Twee minuten later lag ze te slapen in de zetel en ze sliep meteen ook door tot ’s morgens.

Op 19 juni speelt Torben voor het eerst Stratego met zijn Papa en hij vindt het heel leuk.

Op 23 juni ga ik dan eens op bezoek bij een andere huisarts. Zij denkt inderdaad aan oververmoeidheid maar ook in combinatie met hyperventilatie. Het zal eerst slechter gaan voordat het weer wat beter kan gaan, alle vermoeidheid komt los. Het stelt me wel wat gerust want ik werd al wat bang dat er iets ernstig mis was met mijn hoofd.

Op 24 juni baravond op school: lekker drankje en babbeltje met de toekomstige schoonouders van Torben lol

Op 25 juni is het schoolfeest. Tarja zegt dat ze een “struik” moet aandoen maar ik vermoed dat het een pruik zal zijn want het thema is circus. Torben speelt een paardje.

Op 26 juni naar Plopsaland en voor het eerst Mayaland gezien.

Op 27 juni laat ik me eens verwennen met een relaxmassage. De eerste keer dat ik dat doe. Het doet wel deugd maar het is niet gemakkelijk om zo “op bevel” te ontspannen en ik vind dat knopje “uit” niet voor mijn hoofd.

Ik ontvang via 2dehands een paar dozen kledij voor Runa en ben heel blij met de aankoop, echt een paar leuke spulletjes!

Op 29 juni gaan de kindjes naar boven om hun tandjes te poetsen en dondert Tarja plots van de trap. Ik zie alles in slow motion gebeuren en ben te laat om iets te doen, net op tijd om ze op te vangen. In de spiegel zie ik hoe ze over haar nek valt, ze heeft heel veel geluk gehad dat ze er niets aan over gehouden heeft, zelfs geen blauwe plek.

Op 30 juni is het de laatste schooldag. Torben is nog onder de indruk, zijn juf heeft hem (en de andere kindjes) op de gang "gegooid" en ze moesten dan bij juf E. aankloppen (juf van volgend jaar) en zij zei dan of ze binnen mochten in het klasje of niet.

Een juli, de vakantie begint goed. Torben heeft koorts en klaagt over buikpijn. De dokter laat ons voor de zekerheid toch een radiografie maken maar gelukkig is er niets aan de hand. Tarja gaat deze nacht voor het eerst zonder pamper slapen en heeft geen ongelukje!! Runa heeft geleerd bij “high five” haar handje omhoog te doen en te slaan op mijn hand, super schattig!

Op 2 juli mag Torben naar het verjaardagsfeestje van vriendje Wander. Daarna vertrekken we naar Bellewaerde voor de fandag, het is speciaal open na 18 uur voor mensen die vriend zijn van het park via Facebook. Een leuk initiatief en super eens dingen kunnen doen zonder files.

3 juli: Tarja is prinses en Torben prins. Ik zeg "Dan heb je ook een mooi wit paard" en Torben zegt "Ah neen hé mama, wij hebben een auto"

Deze week doet Torben iedere dag iets met de grabbelpas in het JOC hier om de hoek. Hij amuseert zich!

Op 9 juli mogen Torben en Tarja samen naar het verjaardagsfeestje van Ilir. Die dag ontmoeten we ook voor het eerst Sarah van een forum, ze komt uit onze jongenskledij spulletjes kiezen voor haar pasgeboren zoontje. Het is leuk ze eindelijk eens in het echt te zien en de kindjes kunnen het goed vinden met haar dochters. Vincent ontdekt ook Runa’s eerste tandje!

Op 11 juli vertrekken we naar Sunparks Ardennen voor een weekje. Het is er enorm bergop en bergaf. Ik ben blij dat ik specifiek een huis gevraagd heb dicht bij het centrum. Het is toch nog twee keer een hoge bergop met de buggy. Het centrum zelf is enkel met trappen te bereiken en daar binnen doet de lift het niet, dus telkens buggy trappen op en af dragen. Echt niet aan te raden met een buggy! Het huisje zelf is niet zo netjes, er zijn niet zoveel mensen en niet zoveel sfeer ook niet. Van de drie Sunparksen die we al gedaan hebben, vinden we deze de minste. De kindjes hebben dolle pret, vier keer naar PlopsaCoo geweest, gaan zwemmen, indoor speeltuintje (zéér klein). PlopsaCoo is heel mooi en gezellig, een stuk kleiner dan De Panne wel maar ook zeer leuke attracties. Jammer dat het zo ver is anders zouden we nog wel terugkeren naar daar.

Op 13 juli gaat Runa voor het eerst in een zwembad. Het eerste kwartiertje is ze wat bang, ik voel ze zelfs wat trillen. Maar daarna is het dolle pret. Kopje onder, springen, pletsen, alles kan! Torben heeft het duidelijk koud en beslist dan maar om zijn poep tegen de verwarming te plakken in de badkamer. Resultaat: heel een roosterafdruk op zijn poep. Hij huilt van de pijn. Gelukkig gaat het met de zalfjes al veel beter. De eerste nacht leggen we er nog zo’n ijsblok op voor in de diepvries en hij heeft een relatief rustige nacht.

Op 15 juni is het weer een beetje doenbaar en doen we onze eerste en enige bbq van heel de vakantie.

Op 17 juli gaan Torben en Tarja voor het eerst bowlen met ons. Tarja had meer punten dan Torben.

Op 18 juli vertrekken we dan naar Orchimont, naar Papy en Mamy die daar een huisje huren.

Op 21 juli ontdekken we Runa’s tweede tandje. Torben en Tarja gaan vissen met Papa en Papy. Tarja vist voor de eerste keer en vangt 1 visje, Torben 2.

Op 22 juli gaan we met een toeristisch treintje door Bouillon en gaan we met de kindjes naar de Bison Ranch, we drinken iets in de Saloon en de kindjes zijn onder de indruk van de “cowboy”. Een jonge gast die daar opdient met een cowboyhoed op.

Op 24 juli spelen Torben en Tarja voor het eerst golf. Papy en Papa helpen ze wel wat. ’s Avonds spelen we allemaal samen in de tuin: stoelendans, hoofd-schouder-knie en teen, zakdoek leggen. Lachen geblazen!

Op 25 juli vertrekken we uit de Ardennen, stoppen we vlug over huis om de valiezen uit te pakken en opnieuw te maken (deze keer wel met dikke truien en broeken) en vertrekken we naar de caravan van mijn meter in De Haan.

Op 27 juli brengen we een bezoekje aan Center Parcs in De Haan: zwembadje doen, indoor speeltuin en dan buffetje eten, lekker gezellig!

Die week bezoeken we Plopsaland 3 keer maar het is er iedere keer wel heel druk, de tweede keer (op 28 juli) zelfs het drukste dat we ooit hebben meegemaakt, meer dan een uur aanschuiven om tot op de parking te geraken! Daarom dat we die dag voornamelijk de shows bezoeken: Gert en Samson en Bumba.

Op 29 juli brengen we een bezoekje aan Mémé, Tanti en Geoffrey die in een appartementje zitten in St-Idesbald. We wandelen wat op de dijk maar miss Tarja zit constant aan haar Mémé te hangen en te trekken. We zeggen haar nog dat ze dat niet maar doen … en dan … plof … Mémé valt op de grond. Ze wordt helemaal wit maar zegt dat er niets is. Na een tijdje voelt ze zich toch niet zo goed en bekent ze dat ze pijn heeft aan haar arm. Mémé met Geoffrey en Vincent naar de spoed. Jaja, haar pols is gebroken. Ze moet nu nog 4 weken in het gips. Ondertussen hebben de kindjes daar wat op fietsjes mogen rondkoersen en toen Mémé terug thuis was zijn we uit gaan eten. Ze hadden daar zeer lekkere vegetarische spaghetti.

Op 30 juli pikken we de Nocturne mee in Plopsaland, met een show van Piet Piraat. Tarja heeft er weer een colère en plast er zelfs uit pure boosheid in haar broek. We hebben er dus nog een nieuwe broek mogen kopen ook. Torben mocht eens naast Papa zitten, trots dat hij was! Maar ’s avonds was het roepen en tieren omdat hij vanaf nu altijd vooraan wou blijven zitten en niet wou luisteren.

Grootste spelbreker deze vakantie was wel het weer. De keren dat we zon gehad hebben zijn op de vingers van een hand te tellen. Maar we hebben er het beste van gemaakt!

Op 2 augustus kreeg Runa voor het eerst een tandenpoetsbeurt. Ze vond het leuk.

Ondertussen ben ik dankzij Weight Watchers aan -10 kg geraakt, nog evenveel te gaan ongeveer en dan zal ik tevreden zijn. Torben die weegt 18,8 kg en Tarja 15,8 kg.

Eerste weekjes onthaalmoeder

22 mei 2011

Mama: Runa went stilaan aan het nieuwe ritme, beter dan ik heb ik de indruk. Groentjes wilt ze niet vers maar uit een potje. Haar fruitpap wilt ze dan wel weer vers. Drinken aan een beker wilt ze ook niet, af en toe zuigt ze eens goed aan de fles en dan schrikt ze dat er iets uit komt. Volgens de kinderarts moeten we ons nergens zorgen in maken. Als ze echt honger of dorst heeft, zal ze wel eten en drinken. Ze vindt ook moeilijk haar slaap, meestal moet de onthaalmoeder dan een paar rondjes rijden met haar in de buggy, in haar living, en dan lukt het wel.

Op 6 mei gingen Torben en Tarja mee met mij op controle bij de tandarts. Voor Tarja de eerste keer. Bij Torben is alles dik in orde maar Tarja heeft toch al lichtjes wat last van tandplak, we moeten nog wat grondiger poetsen. Tja, zij is ook een veel grotere zoetekauw dan haar broer hé.

Op Moederdag kreeg ik van Tarja een zakje met zeepjes en van Torben een kookboek met de favoriete receptjes van de mama’s met kindjes in het 2e kleuter. En natuurlijk hebben ze allebei aarzelend en stotterend hun gedichtje opgezegd J

Op 15 mei was de communie van Victoria, de dochter van mijn neef. Het was leuk om de kindjes zo echt helemaal eens te kunnen opdirken. Ze zijn flink geweest in de kerk en hebben daarna veel plezier gemaakt met alle andere kindjes. Jammer dat het wat frisjes was en af en toe regende. Gelukkig maakt taal voor kindjes niet veel uit hé, wel schattig hoe ze probeerden mooi “bonjour” en “au revoir” te zeggen.

Torben en Tarja bleven maar lawaai maken vanaf 6 uur ’s morgens en maar geen dutjes willen doen. Vorige week hebben we dan beslist om Torben terug in zijn oude kamer te laten slapen, hoewel ze nu net een prachtige pas geverfde kamer deelden. Tarja slaapt nu met Runa maar ik ben nu iedere keer bang dat Runa Tarja wakker zal maken als ze huilt ’s nachts.  Torben die krijgt in zijn oude kamer nu ook een vers verflaagje, terug hetzelfde blauw en met zijn piraatjes aan de muur. Ze luisterden ook al een hele tijd niet echt, grotendeels door de vermoeidheid. We zijn dus opnieuw begonnen met ons belongingssysteem. Wie de meeste of minstens vijf bolletjes heeft op het einde van de dag, die krijgt een beloning.

Ikzelf zit al een hele tijd met een zware snotvalling die komt en gaat. Deze week heeft Runa het ook te pakken gekregen. Met een paar bijna slapeloze nachten als gevolg. Het gaat nu wel al iets beter.

Vrijdag gingen we naar de winkel en Tarja wou weer niet mooi aan het handje stappen. Vincent had haar handje vast en ze liet zich op haar knietjes vallen en “krak”. Ze huilde en kon haar arm weer niet bewegen. We wisten meteen hoe laat het was want ze had dat al eens gehad. Elleboog uit de kom. Op de spoed hebben ze dat dan meteen weer “geklikt” en ’t was weer in orde. Ze was zeer flink en kreeg een “dapperheidsdiploma” mee van de dokter.

Vandaag zat Runa voor het eerst in een stoeltje om haar papje te eten en ze heeft dat heel goed gedaan!

Zo, dat was weer een kleine update.


Eerste dagje onthaalmoeder

26 april 2011

Mama: Gisteren viel me al heel zwaar om wat afstand te beginnen nemen van Runa. Toen zijn er al serieus wat traantjes gerold. Deze ochtend ook, hoewel Runa mooi rustig in de armen van Tante zat. Toch was ik bang dat ze moeilijk zou doen over eten en drinken. Iedere keer dat een collega vroeg hoe het was, kreeg ik weer een prop in de keel en tranen in de ogen. Over de middag belde ik even naar de onthaalmoeder. Runa had met veel moeite amper twee kleine lepeltjes gegeten en drinken wou ze van heel de dag nog niet. Ik voelde me echt rot voor haar en het bleef maar door mijn hoofd spoken. Eindelijk mocht ik ze gaan afhalen! Ze lag onder een speelbrugje op een matje en was aan het huilen want ze was geschrokken van de bel. Tante vertelde dat ze flink van haar fruitpap had gegeten, er bleef maar een klein beetje over. Drinken had ze nog altijd niet willen doen. Ze lacht veel en gemakkelijk. Ze heeft twee keer een klein uurtje geslapen en heeft het wat moeilijk haar slaap te vinden. In de armen van Tante is haar dat dan wel gelukt. Tante zei ook dat ze al redelijk ver staat voor haar leeftijd, qua dingen kunnen. En dat ze het goed doet gezien haar leeftijd, ze is niet echt bang van vreemde mensen en vreemde omgevingen, ze doet haar best. Ik stelde de onthaalmoeder voor de afgekolfde melk in de papjes te verwerken zodat we niet alles telkens moeten weggooien omdat ze het niet wilt drinken. Morgen is een nieuwe dag, hopelijk gaat het dan weer iets beter.

Terug aan de slag

25 april 2011
Mama: Op 17 maart trokken Torben en Tarja met de school naar Brugge voor een indoor speelplein. Ze hadden het er erg naar hun zin en hebben er zelfs Cola gedronken. Iets wat papa en mama niet echt toejuichen. Tarja had er een klein ongelukje, ze kwam terug met een veel te kleine reservebroek die ze van de juf had gekregen. In alle opwinding had ze een beetje pipi gedaan in haar broek.
Op 20 maart ben ik begonnen met WeightWatcher. Het gaat redelijk vlot. Na een weekje zijn Vincent en Mamy mij ook gevolgd en ook zij hebben een mooi resultaat.
Op 24 maart was het ouderavond. Torben is heel matuur voor zijn leeftijd en is zeer positief geëvolueerd.  Ook Tarja doet het goed, alleen heeft ze soms van die momentjes zoals thuis. Dan blokkeert ze opeens als het haar gedacht niet is en moet je ze even laten doen. En verder hebben ze het allebei wat moeilijk met de schaar te werken maar verder dik in orde. Ik moest haast traantjes van geluk bedwingen, trots dat ik was!
Op 25 maart kwam Torben thuis met zijn eerste vriendenboekje. En wat wilt hij later worden? Kok!
Op 26 maart bedacht ik dit liedje voor Runa:
Klein klein Runa'tje, je weent weer in jouw bed.
Je wilt bij mama liggen, dat vind je dolle pret.
Papa ligt luid te snurken,
Mama die mag opstaan.
Klein klein Runa'tje, je krijgt het weer gedaan!
We gingen ook een fotoshoot doen. Een van Runa/de kindjes/ons gezin. Het resultaat is heel mooi en we hebben er eentje van de kindjes en eentje van ons samen in de living opgehangen.
Op 8 april kwamen de kindjes thuis met een paaskip en kuiken. Trots dat ze waren op hun werkjes! ’s Avonds zijn we naar Brussel gegaan om een paar verjaardagen in de familie te vieren. Tarja was er eerst erg verlegen, ze liet haar Mamy niet los. Maar er waren nog een paar kindjes dus ontdooiden ze snel. Niemand had Runa al gezien, ze stal er meteen alle harten. Torben vond de paëlla heel lekker. Ze kregen er paaseitjes en ik kreeg van mijn nicht een zak kledij mee van haar dochter die te klein was geworden (de kledij, niet de dochter). Het was al redelijk laat dus lagen ze allemaal zalig te snurken op de terugweg.
Op 9 april heb ik met veel traantjes de jongenskledij gesorteerd om weg te doen. Het bracht allemaal zoveel herinneringen terug naar boven …. Het pakje dat Torben droeg op zijn eerste dag bij de onthaalmoeder heb ik wel gehouden, daar kan ik geen afstand van doen.
10 april: Joepie, Torben rijdt voor het eerst zonder steunwieltjes! We waren al een tijdje aan het proberen maar Vincent durfde hem niet echt los te laten omdat hij zo wiebelde met zijn stuur maar blijkbaar was dat gewoon om zichzelf te corrigeren. Hij is er mee weg!!
Op 11 april wou ik nog eens mijn tricot-slen (draagdoek) proberen toen we naar het pleintje gingen. Voor Runa was dat al heel lang geleden en ze vond het geweldig. Lachen dat ze deed! Sindsdien gebruik ik hem weer wat regelmatiger maar nooit echt lang, mijn rug doet meteen pijn.
12 april: Torben start met een reeks van 7 grabbelpasactiviteiten in het JOC hier om de hoek. Percussie, wafels bakken, eten maken, brooddoos versieren, bloempotjes versieren, slangetjes maken, paasvogels maken, het was allemaal heel leuk!
13 april: Ik moest naar het werk voor mijn overdracht en dus bleef Runa bij Mamy. Ze is heel flink geweest en heeft niet geweend. Ze is zonder probleem in slaap gevallen … ik had eigenlijk veel erger verwacht. En die dag werd ook onze nieuwe wasmachine geleverd. Het is een combitoestel wasmachine/droogkast. Zo stilletjes dat dat draait zeg, helemaal iets anders dan ons (heel) oud toestel.
14 april: Naar Kind en Gezin, Runa weegt 7 kg en is 66 cm. Het was even verwarrend voor de mensen daar want Runa kwam net na Luna en een medewerkster was dan ook nog eens bezig over RunE ipv Runa ….
15 april: Bezoekje aan Bellewaerde. Ze gaven wat matig weer uit dus een ideaal moment voor ons. Er was niet veel volk en toch wat zon, het was een leuke dag. Tarja mag nu ook al op veel, zelfs op de Niagara. Maar dat vond ze niet zo leuk, ze kwam wenend terug en heeft een kwartiertje nodig gehad om te bekomen.
16 april: Mijn moederdagcadeau wordt gemonteerd: een schommelbank. Het is een super cadeau, het is zo fijn om daar te zitten, we genieten nog extra van onze koer! Runa kreeg ook haar eerste (wortel)papje maar ze vond het niet echt lekker.
17 april: We trekken naar Plopsaland. We moeten ons abonnement verlengen en gelukkig hoeven we niet te lang aan te schuiven. Het is er drukker dan in Bellewaerde maar al bij al valt het goed mee, we hebben er al veel erger meegemaakt. We zijn naar de show van Plop gaan kijken en ook hier heeft Tarja ook veel mee kunnen doen.
22 april: Torben en Tarja helpen papa met de auto te wassen. In tegenstelling tot de vorige keer doen ze het redelijk deftig, ze zijn wat nat en vuil maar het valt allemaal goed mee!
23 april: De paashaas en Papy en Mamy komen op bezoek. De kindjes mochten eitjes en cadeautjes zoeken. Ze werden weer verwend!!
Op 24 april gingen we naar een babyborrel in Brugge. Er was een clown aanwezig en de kindjes hebben zich heel erg vermaakt: ijsje eten, bordje op stokje proberen te draaien, ballonnetjes vragen in allerlei vormen, fietsen op kleine fietsen … Daarna zijn we naar Mémé geweest want ook daar was de Paashaas langsgeweest voor de kindjes. Op weg naar huis was er weer veel gesnurk te horen.
Op 25 april kwam mijn metekindje Kyana op bezoek met haar papa en mama en klein broertje. Wat is ze gegroeid! En Torben en Tarja vinden het super met haar te spelen. En nu hebben we die kleine broer ook eens in het echt gezien! ’t Is trouwens mijn laatste dag thuis, morgen opnieuw gaan werken.

Het zal Runa haar eerste dag bij de onthaalmoeder zijn en ze kan nog altijd niet deftig drinken aan een flesje of mooi papjes eten. Bij iedere hap die ze in de mond krijgt, gaat ze huilen. Ze slikt het eten niet door maar laat constant haar tong uitsteken. Vincent en ik houden ons hart wat vast … afwachten wat morgen brengen zal.

Longontsteking

16 maart 2011

Op 17 februari ging Runa nog eens naar Kind en Gezin. Ze was redelijk flink bij de prikjes! Ze weegt nu 6 kg 390 en meet 62,7 cm.

Op 18 februari was Tarja heel lastig in de Colruyt. En dan zijn er mensen die zich moeien hé. “Mijn kleinkind is net hetzelfde, ze tiert op dezelfde manier”, “’t Is de leeftijd hé mevrouw”. Nee, ’t was omdat haar snoepje op de grond gevallen was en ze het niet meer mocht opeten. En Vincent neemt haar bij de hand en zij roepen voor heel de winkel “Papa, je doet me pijn”. Echt niet leuk.

Op 20 februari zijn we ratje Fifi terug gaan brengen bij de fokker. Tot daar voelde ik me wel ok, hoewel ik traantjes heb gelaten bij het wegrijden. Op de snelweg kreeg ik echter pijn aan mijn maag en iets later kon ik niet meer van de pijn aan mijn oor. Ik heb de dokter van wacht laten komen en ik bleek een buikgriep en een middenoorontsteking te hebben. Diezelfde nacht heeft Torben een paar keer overgegeven in zijn bedje, ook buikgriep.

Op 25 februari werd eindelijk onze nieuwe condensatieketel geïnstalleerd. We genieten nu enorm van onze warme douches!! Torben bleek naast zijn buikgriep die dag ook nog een oorontsteking te hebben en koorts. Hij bleef thuis met mij, at nog steeds niet veel en gaf nog over.

Op 26 februari kwamen onze vrienden Philippe en Sofie op bezoek. Ze hadden Lego mee voor de kindjes en dat vonden zij natuurlijk geweldig! Torben leek beter te zijn, hij speelde en was vrolijk. ’s Avonds at hij goed maar eens daarna was hij weer stil en had hij weer koorts.

Op 28 februari heb ik samen met Torben wafels gebakken. Hij wou nog steeds niet veel eten en ik hoopte dat hij zo toch iets binnen zou hebben.

Op 1 maart zei Runa voor het eerst iets dat leek op “Dududu”.  Ik belde naar de kinderarts omdat Torben nog steeds lichte koorts had en klaagde van buikpijn en niet veel wou eten. Er was ’s avonds nog een plaatsje vrij en Vincent ging met hem terwijl ik thuis bleef met de meisjes. Ik kreeg een sms dat ze naar de spoed moesten om een radiografie te nemen van zijn longen, om een longontsteking uit te sluiten. Ja hoor, het bleek een longontsteking te zijn en Torben moest meteen opgenomen worden in het ziekenhuis. Ik mocht er niet bij blijven slapen want Runa zou ook mee moeten aangezien ze aan de borst drinkt. Vincent is bij hem blijven slapen. Ik vond het zo verschrikkelijk dat ik hem geen knuffel kon geven en slaapwel zeggen. Ik liet het Papy & Mamy weten en zij kwamen dan de woensdag af om Torben eens te zien en om op Tarja te letten. Vincent werkte in de voormiddag vanuit het ziekenhuis en toen ik er was, ging hij werken. ’s Avonds kwam hij dan terug en ging ik naar huis en bleef hij daar slapen. Helaas heeft hij zo ook zijn weekje “Dolle waterpret” moeten overslaan. Gelukkig heeft hij er niet echt bij stilgestaan. En na een paar dagen aan de baxter (drie keer per dag 2 verschillende antibiotica) mocht hij ook vrij rondlopen en ging hij vaak naar de speelkamer. Vooral om te zien of de speelcomputer daar niet aan lag. De dokters zeiden dat we echt op het randje waren, er was al wat vocht op zijn longen. Ze waren eigenlijk wel geschrokken over hoe kwiek hij er nog uitzag volgens hoe zijn longen er aan toe waren. Ze hadden verwacht dat hij meer koorts zou hebben enzo. ’t Is echt een sterk ventje!!

Op 4  maart was er een staking van de bussen. Na lang wachten kwam er toch een bus voorbij die richting ziekenhuis ging maar hij stopte een eind er vandaan. En van daar tot aan het ziekenhuis was er geen voetpad, ik heel de tijd op het fietsvak met Runa in de buggy, echt niet leuk! ’s Avonds heb ik dan een taxi gebeld: Tarja, Runa en ik in de taxi. ’t Was een hele gebeurtenis voor Tarja!

In het weekend zijn Papy & Mamy blijven slapen en de dagen daarna is Mamy nog gebleven om Tarja op te vangen. En ze heeft ook de kamer van de kindjes geschilderd ondertussen. ’t Was allemaal nogal een regeling! Blij dat dat geloop achter de rug is hoor!

Op 5 maart heb ik met een klein hartje Pixie weggedaan naar het asiel. Ik had ze al een tijdje te koop gezet op websites in de hoop dat ze een baasje zou vinden dat thuis zou zijn overdag maar geen reactie. En nu Torben in het ziekenhuis was, was dat beest heel vaak alleen beneden en als ik dan ’s avonds thuis kwam lag alles vol uitwerpselen. Je voelde gewoon de angst bij dat beestje. Als ik dan ’s morgens Tarja even ging afzetten aan school dan had ze ook al binnen geplast ondanks dat ik ze juist had uitgelaten, door de stress en angst weer lang alleen te moeten zijn. Het was voor ons maar ook voor haar gewoon niet de beste oplossing nog te blijven gezien haar karakter, ze was hier niet gelukkig. Het afzetten viel me zwaar hoor. Ik kwam daar toe en iedereen bekijkt je al scheef omdat je een dier afstaat. Ze rukken ze uit je handen en nemen ze weg naar vanachter. Toen ik in tranen uitlegde waarom ik ze afstond, zei die vrouw kortweg “Ja mevrouw, een pup heeft meer aandacht nodig dan een volwassen hond.” En dat was het … ik mocht ook nog eens naar achter gaan om afscheid te nemen maar ik hoorde ze huilen tot vooraan en ik wou het niet nog moeilijker maken, zowel voor haar als voor mij, dus ben ik vertrokken. Ik denk thuis nog regelmatig van “Ik moet ze uitlaten” of “Ze moet eten krijgen” en in de winkel wil ik dan eten kopen voor haar. Ik voel een leegte. De kindjes daarentegen hebben er een of twee keer naar gevraagd en verder hebben ze het er niet meer over.

Op 6 maart ging ik met Tarja en klasgenootje Fraukje naar Spinrag, een paar theatervoorstellingen in de Schouwburg. Normaal ging Torben mee maar dat ging nu dus niet. Tarja vond het super dat Fraukje mee was, handje in handje lopen, knuffelen en lachen dat ze deden die twee.

Op 8 maart mocht Torben eindelijk naar huis. Zijn radiografie die ochtend bleek dik in orde. Rond 14:30 kregen we groen licht maar hij moest eerst nog aan een laatste baxter. Op dat moment vertelde ik hem dat hij naar huis mocht. Toen bleef de baxter hangen, moesten we 1 uur wachten voor de verpleegster kwam kijken, moest dat ding nog doorlopen en ondertussen Torben maar zagen dat hij naar huis wou ocharme. ’t Was uiteindelijk 18 uur dat we thuis waren!

Op 12 maart gingen we naar de Ikea om een speelgoedkast te kopen voor de kindjes hun gerief. We kwamen buiten met nog een tunnel en stiftjes voor de kindjes. Runa viel die avond alleen en in haar eigen bed in slaap, meteen, zonder huilen of niets! Die dag zijn we ook om Tarja’s tweedehandsfietsje gegaan. Ze is er heel blij mee!

Op 13 maart hebben we de kamer afgewerkt, de versieringen aangebracht. Het resultaat is heel mooi en de kindjes zijn tevreden. De bakfiets werd nog eens getest zo met de babyschaal erbij en dat viel goed mee.

14 Maart: Ik was vergeten hoe handig zo’n bakfiets is maar het is wel zwaar hoor, zweten dat ik doe! En het is ook weer wennen aan al die blikken op straat.

Op 15 maart rolde Runa voor het eerst van rug naar buik in haar parkje, super hé! Ze doet dat allemaal zeer goed. Behalve drinken aan een flesje. ’t Is nu al een maand dat we proberen maar ze blijft maar sabbelen op de speen ipv te zuigen … En Torben die kwam thuis met een dikke blauwe bult op zijn voorhoofd van de glijbaan op school, hij voelt zich duidelijk weer de oude.

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.